name: Kzie
age: 21
DATE BUDGET
McDonalds------- Php400.00
Sinehan--------- 150.00
Snack----------- 150.00
-----------
Php700.00
age: 21
DATE BUDGET
McDonalds------- Php400.00
Sinehan--------- 150.00
Snack----------- 150.00
-----------
Php700.00
Wednesday, August 5, 2009
Sunday, July 12, 2009
SUPERIORITY FEMINISM
OO nga naman. Hindi pantay-pantay ang mga lalake. Matira ang matibay at mayabang.
credits:tunaynalalake.blogspot.com
Monday, July 6, 2009
ako ay naholdap na.
HOLDAPAN!
Kayo ba’y naholdap na? Ako naranasan ko na. Hinding-hindi ko makakalimutan yun. Men! It was really terrible! It was 11pm, in front of the Seventh-day Adventist Church in Iligan city. Naglalakad lang ako pauwi nang biglang may pumukaw ng aking pansin.
“Psst!”.
“May nakita ka bang tatlong babae dito?”,
tanong sa’kin nung isang mama. May kasama rin siyang dalawang lalake.
“Wala po akong napansin.”, ‘ka ko.
Sabay papalapit na yung tatlong lalake sa tabi ko. Sabi pa nung isa,
“Binayaran na kasi namin yung babae ng 500, eh di naman kami sinipot.”.
Napansin ko na ring mukhang mga nakainum ang mga mokong na ‘yon. At habang sila’y papalapit na sakin, unti-unti na akong kinabahan. Dun na rin ako nagsimulang maghinala. At bigla nalang akong i-grip sa leeg nung isang kasama nila sabay tutok ng patalim sa may lalamunan ko. Talagang di na ako nakapalag pa. God! Napakabilis ng mga pangyayari. Sabay lumapit na rin yung isang mokong.
“Akin na celphone mo! Bilis!”.
“Wala po akong celphone.”sabi ko.
At sa kasamaang palad, may laman pa naman ang wallet ko nung panahong yun. Andun rin ang ATM ng mom ko. Lagot.
“Akin na sabi eh! ”, sigaw nung isa.
“Wala nga eh! ”, di ko parin binigay cellphone ko.
At biglang binitawan ako nung isa. At pinagsusuntok ako nung isa pa niyang kasama. Papalag pa sana ako pero ako’y nagdalawang-isip nung may makita ako sa likuran. Ang dami pala nila. May apat pa na papalapit sa may likuran ko na may dalang pamalo at bato. Kaya hayun, iniabot ko nalang ang wallet at phone ko. Wala na akong nagawa pa. Pero alam niyo kung anong nangyari? Celphone ko lang kinuha. Haha! At nagsipagtakbuhan na silang lahat. Di ko halos maisip kung ano ang kinahinatnan ng pangyayaring yon. Dumugo ang ilong ko at napunit naman ang ibabang bahagi ng aking labi. Damn! Ang sakit. Tumakbo nalang ako sa patungo sa isang malapit na tindahan. Dun na rin ako nanghingi ng tulong. Huli na nung dumating ang mga pulis. Paken! At pag-uwi ko sa bahay, dun ko na rin napansin na sabog rin pala pati noo at kanang bahagi ng aking mukha. Masakit palang masuntok. Haha.
-juz sharin’,
Have a good day everyone.
Kayo ba’y naholdap na? Ako naranasan ko na. Hinding-hindi ko makakalimutan yun. Men! It was really terrible! It was 11pm, in front of the Seventh-day Adventist Church in Iligan city. Naglalakad lang ako pauwi nang biglang may pumukaw ng aking pansin.
“Psst!”.
“May nakita ka bang tatlong babae dito?”,
tanong sa’kin nung isang mama. May kasama rin siyang dalawang lalake.
“Wala po akong napansin.”, ‘ka ko.
Sabay papalapit na yung tatlong lalake sa tabi ko. Sabi pa nung isa,
“Binayaran na kasi namin yung babae ng 500, eh di naman kami sinipot.”.
Napansin ko na ring mukhang mga nakainum ang mga mokong na ‘yon. At habang sila’y papalapit na sakin, unti-unti na akong kinabahan. Dun na rin ako nagsimulang maghinala. At bigla nalang akong i-grip sa leeg nung isang kasama nila sabay tutok ng patalim sa may lalamunan ko. Talagang di na ako nakapalag pa. God! Napakabilis ng mga pangyayari. Sabay lumapit na rin yung isang mokong.
“Akin na celphone mo! Bilis!”.
“Wala po akong celphone.”sabi ko.
At sa kasamaang palad, may laman pa naman ang wallet ko nung panahong yun. Andun rin ang ATM ng mom ko. Lagot.
“Akin na sabi eh! ”, sigaw nung isa.
“Wala nga eh! ”, di ko parin binigay cellphone ko.
At biglang binitawan ako nung isa. At pinagsusuntok ako nung isa pa niyang kasama. Papalag pa sana ako pero ako’y nagdalawang-isip nung may makita ako sa likuran. Ang dami pala nila. May apat pa na papalapit sa may likuran ko na may dalang pamalo at bato. Kaya hayun, iniabot ko nalang ang wallet at phone ko. Wala na akong nagawa pa. Pero alam niyo kung anong nangyari? Celphone ko lang kinuha. Haha! At nagsipagtakbuhan na silang lahat. Di ko halos maisip kung ano ang kinahinatnan ng pangyayaring yon. Dumugo ang ilong ko at napunit naman ang ibabang bahagi ng aking labi. Damn! Ang sakit. Tumakbo nalang ako sa patungo sa isang malapit na tindahan. Dun na rin ako nanghingi ng tulong. Huli na nung dumating ang mga pulis. Paken! At pag-uwi ko sa bahay, dun ko na rin napansin na sabog rin pala pati noo at kanang bahagi ng aking mukha. Masakit palang masuntok. Haha.
-juz sharin’,
Have a good day everyone.
MISCONCEPTION
Lahat naman siguro tayo ay mahilig sa musika. Isa na ako run. Ito kasi ay nakakarelaks ng katawan at isipan. Marami din diyan ay ginagawang libangan ang musika. Ang iba naman, ito ay pinagkakakitaan. Pero base sa lahat ng sinabi ko, bawat isa sa atin ay may kanya-kanyang pananaw ukol sa musika. Kaya lang naman ako nagsulat ngayon ay dahil sa narinig kong pangungutya nung isang babae sa kapwa niya babae. Di ko sila kilala. Napadaan lang sila dun sa tindahan namin. Eh panu ba naman, narinig kong kinukutya nung isang babae ang kasama niya ukol sa mga hilig nitong kanta. Medyo makaluma daw kasi. Di ko na natiis kaya naisipan kong magsulat. Hindi naman kesyo makaluma ang mga hilig mong kanta ay makalumang tao ka na rin. At hindi rin porke makabago ang mga kanta mo ay sosyal ka na. Di natin maide-deny na di nga naman nalalaos ang mga kanta nung 70’s hanggang 90’s. Atsaka sino ba naman ang di nakikinig sa mga lovesongs? Karamihan sa mga lovesongs ay nagmula nung mga panahong iyon. Diba? Music-minded akong tao pero di ko kelanman kinutya ang hilig ng iba. Wala akong pinipiling kanta o kompositor. Sa pagkakaalam ko, hindi makikita sa music kung anong klaseng tao ka. Meron nga diyang mga barako ang itsura pero ang hilig ay mellow songs.
Yun lang masasabi ko sa ngayon. Sana wag na nating husgahan ang trip ng iba. At wag na wag nating kalimutan ang mga musikero at musika noong unang panahon. Walang musika ngayon kung hindi nila sinimulan noon.
Yun lang masasabi ko sa ngayon. Sana wag na nating husgahan ang trip ng iba. At wag na wag nating kalimutan ang mga musikero at musika noong unang panahon. Walang musika ngayon kung hindi nila sinimulan noon.
Monday, June 29, 2009
Thursday, May 21, 2009
Election Scam
PANDARAYA SA ELEKSYON
Malapit na naman ang botohan. Malapit na rin kumilos ang mga nangangampanya. Tiyak, mapupuno na naman ng mga posters ang mga poste dito sa amin. Political commercials ay ngakalat na rin sa lahat ng estasyon ng telebisyon. Lahat ng ito ay pakulo ng mga kandidato para sa nalalapit na eleksyon. Nag-post ako ngayon ukol sa eleksyon dahil may ilalantad akong pandaraya na ginagawa ng mga kandidato dito sa isang bayan sa Mindanao.
Hindi ko nalang siguro sasabihin ang eksaktong pwesto at lugar na pinangyarihan. Ilang taon na rin itong naisasagawa dito. Ang lahat ng taong nasasakupan ng probinsyang iyon ay hindi na kelangan pang bumoto. Ang lahat ay planado at fixed na. Ang ibig kong sabihin, ang lahat ng mga balota na dapat ay sinusulatan ng mga voters tuwing eleksyon ay may sulat na. May mga pangalan na ng mga kandidato. Naghi-hire ang lokal na pamahalaan doon ng mga “tagasulat” sa mga balota. Sila ay binibigyan ng honorarium bilang sahod sa mga naisagawa nilang kalokohan. Kaya pagdating ng araw ng eleksyon, wala nang botohang nagaganap. Sa pagakakaalam ko po, ito ay pinapatakbo mismo ng administrasyon. Hindi ba kagimbal-gimbal? Ewan ko na nga rin kung bakit hindi nagsusumbong ang mga mamamayan doon. Wala na rin siguro silang magawa dahil sa laki ng impluwensya ng mga nagpapatakbo ng kalokohang ito. Takot sila na kapag nagsumbong sila sa kinauukulan, ay maging sanhi pa iyon ng kanilang pagpanaw. Hahaa. Iyon lang muna ang mailalahad ko sa ngayon.
Pumili na po sana tayo ng tama. Piliin na sana natin kung sino ang karapat-dapat na manungkulan. Itapon na sana natin ang mga balimbing na pulitikong nagkalat ngayon sa senado at kongreso. Nangangamoy basura na ang Malakanyang. Panahon na para linisin ito at di na muling langawin pa ng kurapsyon at katiwalian. Ako ang simula. Tayo ang simula.
Malapit na naman ang botohan. Malapit na rin kumilos ang mga nangangampanya. Tiyak, mapupuno na naman ng mga posters ang mga poste dito sa amin. Political commercials ay ngakalat na rin sa lahat ng estasyon ng telebisyon. Lahat ng ito ay pakulo ng mga kandidato para sa nalalapit na eleksyon. Nag-post ako ngayon ukol sa eleksyon dahil may ilalantad akong pandaraya na ginagawa ng mga kandidato dito sa isang bayan sa Mindanao.
Hindi ko nalang siguro sasabihin ang eksaktong pwesto at lugar na pinangyarihan. Ilang taon na rin itong naisasagawa dito. Ang lahat ng taong nasasakupan ng probinsyang iyon ay hindi na kelangan pang bumoto. Ang lahat ay planado at fixed na. Ang ibig kong sabihin, ang lahat ng mga balota na dapat ay sinusulatan ng mga voters tuwing eleksyon ay may sulat na. May mga pangalan na ng mga kandidato. Naghi-hire ang lokal na pamahalaan doon ng mga “tagasulat” sa mga balota. Sila ay binibigyan ng honorarium bilang sahod sa mga naisagawa nilang kalokohan. Kaya pagdating ng araw ng eleksyon, wala nang botohang nagaganap. Sa pagakakaalam ko po, ito ay pinapatakbo mismo ng administrasyon. Hindi ba kagimbal-gimbal? Ewan ko na nga rin kung bakit hindi nagsusumbong ang mga mamamayan doon. Wala na rin siguro silang magawa dahil sa laki ng impluwensya ng mga nagpapatakbo ng kalokohang ito. Takot sila na kapag nagsumbong sila sa kinauukulan, ay maging sanhi pa iyon ng kanilang pagpanaw. Hahaa. Iyon lang muna ang mailalahad ko sa ngayon.
Pumili na po sana tayo ng tama. Piliin na sana natin kung sino ang karapat-dapat na manungkulan. Itapon na sana natin ang mga balimbing na pulitikong nagkalat ngayon sa senado at kongreso. Nangangamoy basura na ang Malakanyang. Panahon na para linisin ito at di na muling langawin pa ng kurapsyon at katiwalian. Ako ang simula. Tayo ang simula.
